Милена Илиќ (Белград, 1978) Дипломирала книжевност на Филолошкиот факултет во Белград. Пишува песни и кратки раскази: збирката песни „Среќна микро жена блуз“ (Поезија, 2009), една е од авторките во збирката за млади „Простор за воденото куче“ (Културен центар „Град“, 2014), нејзините песни се наоѓаат и во збирката на неколку автори „Автопортрети“ („Центар за младинска креативност“). Расказот „Врбопук“ е објавен во неделникот „НИН“ (2014). Учествувала на фестивалот на поезија во Полска (Винцборг) организиран од списанието „Побоча“, на кој се содржани нејзините песни. Преведувала раскази од македонски јазик за литературниот фестивал „Крокодил“, како и за неколку литературни списанија на македонски јазик. Во 2016 година, учествувала на литературниот фестивал „Друга приказна“ во Скопје, како писателка и преведувачка од македонски јазик. Од 2016 година, активно преведува поезија и проза од македонски на српски јазик во соработка со издавачката куќа „Трет Плоштад“ од Белград. Оттогаш, објавил седум книги преводи. Соработува со европската мрежа за литература „Традуки“. Нејзините песни се објавени во литературни списанија: „Полиња“, „Човек-часопис“ и „Чекори“. Од април 2025 година, ја посетува работилницата за пишување поезија на Звонко Карановиќ. Нејзините песни се објавени во збирката „Дисторзија“ (ППМ Енклава, 2026).
Кормило Збрчкана круша и јас лежиме на испотена перница и двете имаме широки набрани колкови Испукани капилари ми цртаат на зглобот рибји опашки На прамецот на триаголната болничка соба се обидувам да го завртам закоравеното тркало кое некогаш било чешма Гмечено овошје и јас седиме на прозорецот со...
ЧОВЕКОТ ШТО ЧУКА ВО ЛУБЕНИЦИТЕ излегува со стемнат поглед со полуотворени семки во џебовите напукнатата улица му го вовлекува песокот во кафеавите пластични влечки и во ноздрите Човекот што чука во лубениците прашува дали е срцето доволно бордо и доволно слатко Не му се остануваше со жената што полн...
